ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΔΡΑΜΑΣ


«Ο έρωτας το αρχιπέλαγος
κι η πρώρα των αφρών του
και οι γλάροι των ονείρων του
κι οι oρίzovτες του ταξιδιού του
κι η ηχώ της νοσιαλγίας του»


Αυτοί οι στίχοι απο το ποίημα «Του Αιγαίου» του μεγάλου μας ποιητή Οδυσσέα Ελύτη πλημμύρησαν την καρδιά μου, όταν είδα τους πίνακες των δυο Γιάvvηδων, του Γiάvvη Μαχαιρίδη και του Γiάvvη Μίχα.
Και τους δυο τους γνώρισα στο μετερίζι της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης. Αυτά τα χρόνια ζω την αγάπη και το ενδιαφέρον τους για τον τόπο και τους συμπoλίτες τους.
Εκτιμώ την ανοικτή σκέψη, τις ιδέες, το πάθος και την ανταγωνιστικότητά τους για για το θεσμό και την πρόοδό του.
Και στην πορεία ανακαλύπτω τον άλλο τους εαυτό. Τον άνθρωπο τον ευαίσθητο, τον άνθρωπο που συγκινείται από τις ομορφιές του Αιγαιοπελαγήτικου τοπίου, από τη σιωπηλή παρουσία ενός προσαραγμένου πλοίου, από την αέρινη παρουσία της νιότης, από τα χαραγμένα πρόσωπα του ανθρώπι¬νου μόχθου.
Οι πινελιές τους έχουν έντονη την οσμή της Ελλάδας, σε ταξιδεύουν στις γειτονιές της και σε κάνουν κοινωνό της ψυχής του Έλληνα.
Ναι, ήταν μια έκπληξη για μένα το ταλέvτo τους στη Ζωγραφική, η αγάπη τους για την τέχνη. Μια τέχνη που δεν κρατούν μόνο για τον εαυτό τους, αλλά την χαρίζουν απλόχερα σε πολλές γωνιές του πλανήτη μας μεταδίδovτας έτσι το πνεύμα και το φως ως Ελλάδας παvτoύ.
Είναι χαρά και τιμή για μένα που η έκθεση του Γiάvvη Μίχα και του Γiάvvη Μαχαιρίδη, «ΕΡΩΤΕΣ - ΠΛΟΙΑ - ΔΑΙΔΑΛΑ» φιλοξενείται στους χώρους της Νομαρχίας Δράμας.
Εδώ στο Νομό της ομορφιάς και της αρμονίας, των γήινων χωμάτων και του πρασίνου, του ξύλου και του μαρμάρου, ο έρωτας του Δία για την Ήρα, ο έρωτας για τη Ζωή και τη δημιουργία, τα δύο δαίδαλα, το ξύλινο και το μαρμάρινο, θα ταξιδέψουν με το δικό τους πλοίο στις καρδιές των Δραμινών.

Γιάννη Μαχαιρίδη και Γιάννη Μίχα, σας ευχαριστώ και σας καλωσορίζω στη Δράμα!


Ο Νομάρχης Δράμας Κωνσταντίνος Ευμοιρίδης

>Ο Γιάννης Μίχας ζωγραφίζει εδώ και αρκετά χρόνια τοπία της θάλασσας, καράβια κι αραξοβόλια. Η ζωή του, άλλωστε είναι συνδεδεµένη µε τον κόσµο της θάλασσας, την φυσική και µεταφορική αλµύρα. Γι αυτό και τα περισσότερα από τα έργα που πηγά-ζουν από τη συγκεκριµένη, βιωµατική του σχέση, καθώς και από πάµπολλες µνήµες που έχει το υποσυνείδητό του συγκρατήσει, στη διάρκεια των ετών. Με βάση την ρεαλιστική αναπαράσταση, ο καλλιτέχνης επιχειρεί την ανάπτυξη ενός εικαστικού διαλόγου σχετικού µε τις περιπέτειες του φωτός και των αντανακλάσεων. Συνήθως κυβίζει το χώρο του, φανερώνοντας µια εσωτερική δόµηση πεδίου, που λειτουργεί ως ένα είδος κανάβου, τον οποίο παρακολουθεί ωστόσο σταθερά, γιατί δεν υπο¬τάσσεται εγκεφαλικά στους εµπειρισµούς τους. Αντίθετα, θα λέγαµε, χρησιµοποιεί τους τριγωνισµούς που ανακύπτουν από τις διαγώνιες συναρτήσεις των πολλαπλα¬σίων ή των υποπολλαπλασίων µιας µετρικής µονάδας, όπου αυτοί οι τριγωνισµοί, διαπλεκόµενοι ο ένας µέσα στον άλλον, µε την βοήθεια του φωτός, προσφέρουν στον ζωγράφο το γόνιµο έδαφος της παρείσφρησης του χώρου στη µορφή κι αντιστρόφως. Η συγκεκριµένη οσµωτική σχέση διαπιστώνεται όχι µόνο στα σχήµα¬τα, αλλά και στα χρώµατα, µε κυρίαρχες τις αντανακλάσεις τους στα νερά, στα νέφη του ουρανού ή στην αίθρα του αέρα ... Η σταθερότητα κι ευκρίνεια απεικόνισης της φόρµας µετατρέπεται σε µια φευγαλέα, µεταβλητή κατάσταση, υποκείµενη στις αέναες κι απροσδιόριστες αλλαγές. Η χρωµατική κλίµακα, στα έργα του Γιάννη Μίχα βασίζεται κυρίως σης µετεµπρεσσιονιστlκές αντιθέσεις και στις εξισορροπήσεις των θερµών µε τους ψυχρούς τόνους. Τα φαιά, τα σκούρα καφετιά, οι ώχρες, τα πορτοκα¬λί και τα ρόδινα χρώµατα εναρµονίζονται µε τα µπλε, τα σµαραγδένια και τα γαλάζια ή τις σκοτεινές σέπιες, όπου η σύνθεση το απατεί. Η γραφή είναι σχεδιαστικά προ¬σηλωτική στις λεπτοµέρειες, ενώ ο ρεαλισµός, εντελώς παράδοξα κάποτε, εµβολίζε¬ται και µε υπερραλιστικά στοιχεία. Από την άλλη πλευρά, ο κυβισµός του χώρου, ανατρέπει σε πολλά σηµεία την κλασικίζουσα προοπτική, χωρίς, ωστόσο να την ακυρώνει. Τα επίπεδα βάθους συγχωνεύονται µε εκείνα της επιφανείας, ενώ η µνήµη που απελευθερώνεται από την φαντασία, διαστέλλει τον ορίζοντα .....


Αθηνά Σχινά-Κριτικός και Ιστορικός Τέχνης Μέλος της Ε.Ε.Τ. (A.I.C.A)

Ο Γιάvvnς Μαχαιρίδης ξεκίνησε να ζωγραφίζει πριν από περίπου 20 χρόνια σχεδιάζοντας αρχικά στα πλαίσια της αρχιτεκτονικής του παιδείας παραδοσιακούς οικισµούς µε µαύρη σινική µελάνη. Διατηρώντας και εξασκώντας την ιδιότητα του αρχιτέκτονα άρχισε σιγά σιγά να πειραματίζεται µε το χρώµα ζωγραφίζοντας αιγαιοπελαγίτικα τοπία σε µικρογραφία µ' ένα στυλ «naif» που ξέφυγε από τους κανόνες και τη γεωµετρία του αρχιτεκτονικού σχεδίου.
Στη συνέχεια, καταπιάστηκε µε µια σειρά έγχρωµα µελάνια πάνω σε χειροποίητο γιαπωνέζικο χαρτί όπου πρωταγωνιστούν θηλυκές αέρινες φιγούρες µε πρόσωπα ωχρά κι αγγελικά που εκφράΖουν µια διάθεση ροµαvτική και ονειρική. Τόσο η θεµατογραφία όσο και η τεχνοτροπία της ενότητας αυτής (1985-1995) υποδηλώνουν την ευαισθησία του καλλιτέxvn σε σχέση µε το έργο πολλών Ελλήνων και ξένων Ζωγράφων.
Αναµφισβήτητα ο Γιάvvnς Μαχαιρίδης αvτλεί πρότυπα για τη Ζωγραφική του από την αξιόλογη προσωπική του συλλογή µε βιβλία της παγκόσµιας ιστορίας της Τέxvnς. Παράλληλα, το πάθος του για τη βυΖαvτινή µουσική συµπληρώνει το καλλιτεxvικό του αισθητήριο και αποτελεί συνδετικό κρίκο του έργου του µε την Ελληνική παράδο-ση.
Τελικά, καταλυτικό στοιχείο στη λαϊκότρoπn Ζωγραφική που ανήγγειλαν οι πρώτες του µινιατούρες σε ξύλινα κουτιά συσκευασίας υπήρξε η µετάβασή του Γ. Μαχαιρίδη στη Μυτnλήνη στα µέσα της δεκαετίας του '90. Η πατρίδα του Θεόφιλου, του Κανέλλη και του Τeriade αποτελεί αστείρευτη έµπνευση για τον αυτοδίδακτο Ζωγράφο που επικεvτρώνεται πια σε µια αναzήτησn πρωτόγονου υλικού από παλιά ξύλα που µεταµορφώνει σε έργα Τέxvnς µε πολλή φροvτίδα και ταλέvτο.
Σήµερα η Μυτnλήvn, έδρα του Γενικού Γραµµατέα στο Υπουργείο Αιγαίου φιλοξενεί ένα ασυνήθιστο εργαστήριο όπου εγκαταλελειµµένες πόρτες, πινακωτές, σκάφες, παράθυρα, καλαπόδια, ευρήµατα µιας άλλης εποχής ξαναzωvτανεύoυν µε την παραδοσιακή τεxvική της αγιογραφίας σύµφωνα µε την εκάστοτε δηµιουργική πνοή του καλλιτέxvn.
Μέσα από τα έργα που εκθέτει στην Γκαλερί Αδάµ ο Γ. Μαχαιρίδης µας ταξιδεύει σε γνώριµα τοπία του Αιγαίου, αλλά και σε τόπους µακρινούς χωρίς όνοµα. Ανα-καλύπτουµε την πληθωρικότητ και την ανεξάvτλητη δηµιουργικότητα ενός ανθρώπου αφιερωµένου στα κοινά, που η Ζωγραφική του, είνω το οδοιπορικό ενός αυθεντι¬κού Kαλλιτέxvn.


Λουίζα Πριοβόλου