Ιουλ15
Χαιρετισμός Νομάρχη Πειραιά Γιάννη Μίχα στο 13ο «Συμπόσιο της Σύμης»
15/7/2010 11:24:00 πμ

Οι δύο προηγούμενες συναντήσεις έγιναν στις Σπέτσες υπό συνθήκες περισσότερο ευοίωνες και προσφορότερες στη χάραξη πολιτικών ανακατανομής του πλούτου και οραματισμού ενός καλύτερου μέλλοντος.

Η φετινή συνάντηση γίνεται στον Πόρο. Σαν η επιλογή του τόπου να ήθελε να στείλει το δικό της μήνυμα για τη σημασία του φετινού Συμποσίου.

Γιατί Πόρος σημαίνει στα Αρχαία Ελληνικά «Πέρασμα».

Ένα πέρασμα που αποτελεί το πολιτικό ζητούμενο της εποχής μας και της χώρας μας ιδιαίτερα.

Το ξεπέρασμα της κρίσης και τη μετατροπή των κινδύνων της σε ευκαιρίες αναδημιουργίας ενός πιο ελπιδοφόρου μοντέλου ανάπτυξης και διακυβέρνησης.

 Ηδη, το βίωμα αυτής της κρίσης παράγει σοφία.

Μια σοφία που είναι ένα είδος παρηγοριάς στον πόνο και την οδύνη που προκαλεί η βίαιη προσαρμογή μας σε μια νέα σκληρή πραγματικότητα.

Πραγματικότητα που μας αναγκάζει να απεμπολήσουμε τα κεκτημένα μας και να αναθεωρήσουμε τις επιλογές μας.

Παραμένει, όμως, μία πραγματικότητα που πρέπει να αλλάξουμε. Και θα την αλλάξουμε αναγνωρίζοντας όχι μόνο τα λάθη που οδήγησαν τη χώρα μας στα σημερινά της αδιέξοδα, αλλά και τις αλήθειες που κάνουν τα αδιέξοδα αυτά όχι μόνο ελληνικά, αλλά και ευρωπαϊκά και παγκόσμια.

Δεν ευθύνεται η Ελλάδα για τις αδυναμίες των κρατών που ηγούνται του σύγχρονου κόσμου και των οργάνων που δεν μπόρεσαν να ελέγξουν την παγκοσμιοποίηση των αγορών και την ασυδοσία του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Δεν είναι ευθύνη της Ελλάδας που η Ευρώπη δεν πρόβλεψε τους κινδύνους και πολύ περισσότερο δε δημιούργησε έγκαιρα τους μηχανισμούς αντιμετώπισης μιας κρίσης που απειλεί τη σταθερότητα, τη συνοχή και την αλληλεγγύη της ευρωζώνης.

Είναι, όμως, ευθύνη και ευκαιρία της Ελλάδας να αποτελέσει το παράδειγμα μιας χώρας που ξέρει και μπορεί να αξιοποιήσει τις δυνατότητές της βρίσκοντας το κουράγιο και τις λύσεις της δυναμικής αξιοποίησης των παραγωγικών της δυνάμεων.

Ο χρόνος που κερδίσαμε με την ενεργοποίηση των μηχανισμών στήριξης χρειάζεται τώρα να επενδυθεί με διαρθρωτικές αλλαγές που θα δώσουν στην απογοητευμένη μας κοινωνία την αισιοδοξία ενός νέου ξεκινήματος.

Αλλαγές που πρέπει ν’ αρχίσουν από το ίδιο το κράτος και τη λειτουργία του.

Η κρίση που περνάμε σήμερα καθιστά περισσότερο παρά ποτέ αναγκαία την υιοθέτηση νέων προτύπων διοίκησης, προκειμένου να απελευθερώσουμε τις ζωντανές, τις δημιουργικές δυνάμεις της κοινωνίας που πνίγονται στον λαβύρινθο της γραφειοκρατίας, της πολυνομίας της τυπολατρίας και πέφτουν θύματα της πελατοκρατίας και της αναξιοκρατίας.

Αυτό θα γίνει μόνο εάν δώσουμε φωνή, δύναμη και υπόσταση στην αυτοδιοίκηση, στην τοπική και περιφερειακή δημοκρατία, που αποτελεί την πρώτη βαθμίδα διοίκησης με την οποία έρχεται σε επαφή ο πολίτης.

Ο πολίτης που πρέπει να ξαναμπεί στην πρωτοπορία. Να αρνηθεί να αντιμετωπίζεται ως εξάρτημα της διοίκησης. Να χρησιμοποιήσει τη διοίκηση ως εργαλείο της προκοπής του.

Σήμερα χάρη στη νομοθετική μεταρρύθμιση της Κυβέρνησης (πρόγραμμα Καλλικράτης ), η αυτοδιοίκηση διαθέτει το θεσμικό όχημα για τη μετάβαση στη νέα εποχή, ώστε να συμβάλλει στην καταπολέμηση της διαφθοράς, στην συρρίκνωση της γραφειοκρατίας, στην ενίσχυση της ανάπτυξης, στην προώθηση της πράσινης ανάπτυξης.

Από τον βαθμό επιτυχίας του εγχειρήματος θα κριθούν πολλά, όχι μόνο για τη λειτουργία του κράτους αλλά για την ίδια την ποιότητα της δημοκρατίας μας.

Σας ευχαριστώ