Μαρ19
ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΣΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 19/3/2010
19/3/2010 11:14:00 πμ

Η αναγνώριση της προσπάθειας του Προέδρου στο εξωτερικό και στη χώρα είναι απολύτως θετική και σαφώς χρειάζεται όλοι στην Κυβέρνηση και το Κίνημα να κάνουμε το ίδιο.

 

Ξέραμε εξ αρχής ότι το μεγάλο στοίχημα της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ θα ήταν η μετατροπή της οικονομικής κρίσης σε πολιτική ευκαιρία για την ανασύνταξη της ελληνικής κοινωνίας και την αλλαγή των δομών και των νοοτροπιών που οδήγησαν τη χώρα στα σημερινά αδιέξοδα.

 

Ξέραμε εξ αρχής ότι ούτε το μοντέλο διακυβέρνησης, ούτε το μοντέλο ανάπτυξης που κληρονομήσαμε από τη μεταπολεμική περίοδο ήταν βιώσιμο.

 

Ξέραμε, επίσης, ότι ο μεγάλος εχθρός μας θα ήταν η συντεχνιακή αντίληψη των δημοσίων πραγμάτων και η πελατειακή λειτουργία τόσο του πολιτικού συστήματος όσο και της δημόσιας διοίκησης.

 

Σε ό,τι με αφορά συμφωνώ με όσους έχουν ισχυρισθεί ότι η οικονομική κρίση ακόμα κι αν δεν υπήρχε, θα έπρεπε να εφευρεθεί. Ακριβώς για να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις της υπέρβασης όλων εκείνων των αντιπαραγωγικών, υπερκαταναλωτικών προτύπων που δημιούργησαν στην ελληνική κοινωνία την εντύπωση ότι η ευημερία είναι δεδομένη και η ευμάρεια κεκτημένη.

 

Δυστυχώς πάνω σ’ αυτήν την ψευδή αντίληψη της πραγματικότητας οικοδόμησε τη διακυβέρνησή της η Ν.Δ., με αποτέλεσμα αφενός μεν να καλούμαστε σήμερα να πληρώσουμε το τίμημα μιας καταστροφικής διαχείρισης των δημόσιων οικονομικών, αφετέρου να συνειδητοποιήσουμε βιαίως ότι κανένας αυτόματος πιλότος δε θα μπορούσε να οδηγήσει τη χώρα στην επίτευξη στόχων η πραγματοποίηση των οποίων δε μπορεί σε καμία περίπτωση να πραγματοποιηθεί χωρίς τις ανάλογες προσπάθειες.

 

Σήμερα υποχρεωνόμαστε να λάβουμε μέτρα που είναι αναγκαία. Θα τολμήσω να πω πως τα μέτρα αυτά πρέπει να τα αντιμετωπίσουμε ταυτόχρονα ως καθαρτήρια διαδικασία από τις κακοδαιμονίες του παρελθόντος και τον επιπόλαιο νεοπλουτισμό με τον οποίο εμποτίστηκαν τα πρότυπα του ελληνικού λαού και με τα οποία οξύνθηκαν οι ταξικές αντιθέσεις.

 

Διότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη ταξική αντίθεση από αυτήν που δημιουργεί η πρόκληση ενός τρόπου ζωής που μετατρέπει την απόκτηση πλούτου από επιβράβευση παραγωγικών προσπαθειών σε νομιμοποίηση παραβατικών συμπεριφορών, αντικοινωνικού μάλιστα χαρακτήρα, όπως είναι η καθημερινή διαπλοκή, η θεσμική αδιαφάνεια, ο διαχωρισμός της κοινωνίας σε αεριτζήδες που κερδίζουν και σε δημιουργούς που χάνουν.

 

Προσωπικά δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι παρά το γεγονός ότι η κυβέρνηση αναγκάζεται σήμερα να πάρει μέτρα που έρχονται σε αντίθεση τόσο με τους προεκλογικούς σχεδιασμούς της όσο και με τις ιδεολογικές της πεποιθήσεις, σε τελική ανάλυση εκείνο που πράττει είναι να προστατεύσει τα μεσοπρόθεσμα συμφέροντα των λαϊκών στρωμάτων και των μελλοντικών γενεών.

 

Δε θα υπήρχε μεγαλύτερη σύγκρουση με τις ιδεολογικές μας αρχές από αυτήν που θα προκαλούσε η μη αποτροπή δυσμενών οικονομικών εξελίξεων που θα οδηγούσαν στη δραματική μείωση της απασχόλησης, της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων, στην κατάρρευση κάθε έννοιας κοινωνικού κράτους.

 

Διότι όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι οι πιο κερδισμένοι από μια ανεξέλεγκτη οικονομική κρίση θα είναι αυτοί που έχουν εξασφαλίσει τα χρήματά τους στο εξωτερικό, έχουν σωρεύσει πλούτο ικανό να συντηρήσει και τα δισέγγονά τους, ενώ αντιθέτως θα επιβάρυνε περαιτέρω τη θέση των μη προνομιούχων, για τους οποίους δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το ευρώ αποτελεί ασπίδα προστασίας.

 

Δύο είναι οι κίνδυνοι που διατρέχουμε.

 

Ο ένας κίνδυνος είναι να μετατραπούμε σε ακούσιους αναπαραγωγούς μιας απαισιοδοξίας αντί να είμαστε οι αναμεταδότες των αισιόδοξων μηνυμάτων μιας νέας αρχής.

 

Ο δεύτερος κίνδυνος είναι να χάσουμε αφενός μεν το momentum της εμπιστοσύνης της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, αφετέρου τη σιγουριά για το είδος και την κατεύθυνση της ιστορικής αποστολής που έχει αναλάβει ο Γιώργος Παπανδρέου και το Κίνημά μας.

 

Χρειαζόμαστε δύο κυρίως πράγματα.

 

Πρώτον, πλήρη συγχρονισμό των βημάτων και των κινήσεων – συντονισμό κοινοβουλευτικής ομάδας – υπουργών για δράσεις, αποφάσεις, τροπολογίες κλπ, ώστε να μη μετατραπούμε σε μέρος ενός πολιτικού συστήματος που σήμερα η πλειοψηφία του ελληνικού λαού ενοχοποιεί ως υπαίτιο της εθνικής μας απαξίωσης.

 

Δεύτερον, μεγιστοποίηση της αποτελεσματικότητας του κυβερνητικού έργου και της δημόσιας διοίκησης, που σήμερα δυστυχώς δε δημιουργεί στον πολίτη την εντύπωση ότι έχουμε πιάσει τον ταύρο απ’ τα κέρατα. Ορισμένοι υπουργοί έχουν πιάσει τον ταύρο από τα κέρατα, ορισμένοι φοβάμαι από την ουρά…

 

Αν δεν καταφέρουμε να αλλάξουμε τις σχέσεις του κράτους με τους πολίτες και το ρόλο του κράτους στην ανασυγκρότηση των παραγωγικών δυνάμεων της χώρας, δε θα μπορέσουμε να δημιουργήσουμε τις ηθικές και πολιτικές προϋποθέσεις για να ηγηθούμε μιας νέας μεταπολίτευσης. Της μεταπολίτευσης που χρειάζεται ο τόπος για να απαλλαγεί απ’ όλα εκείνα τα θεσμικά και ιδεολογικά βαρίδια που τον τραβάνε στον πάτο της κρίσης και του στερούν τη δυνατότητα αξιοποίησης των τεράστιων στρατηγικών του πλεονεκτημάτων.

 

Χρειαζόμαστε, εκτός των άλλων, συγκεκριμένα μέτρα με μετρήσιμα αποτελέσματα. Όχι υποσχέσεις. Όχι δικαιολογίες. Όχι αβελτηρίες. Όχι διαφωνίες. Όχι αμηχανίες.

 

Οι πολίτες θέλουν αποδεικτικά μέτρα οικοδόμησης μιας νέας εμπιστοσύνης ανάμεσα στην κυβέρνηση και την κοινωνία.

 

 

1.     Θέλουν μετρήσιμα αποτελέσματα στη μάχη κατά της φοροδιαφυγής.

Έχουν βαρεθεί να ακούνε για τον χορό δισεκατομμυρίων του μαύρου χρήματος όταν εκείνοι δυσκολεύονται να τα βγάλουν εις πέρας. Θέλουν να δουν ότι έστω και ένας μεγαλογιατρός, μεγαλοδικηγόρος, μεγαλο – οτιδήποτε κι αν είναι, κι ας μην ανακοινωθεί το ονοματεπώνυμό του – ότι πλήρωσε, ότι πιάστηκε από κάποιον φορέα.

 

2.     Θέλουν μετρήσιμα αποτελέσματα στη μάχη κατά του ρουσφετιού, της αναξιοκρατίας, της ανομίας.

Πρέπει να σταλεί το μήνυμα ότι ο όρος παραθυράκια καταργείται από το πολιτικό λεξιλόγιο.

 

3.     Θέλουν μετρήσιμα αποτελέσματα σε αυτό που λέμε ότι τα μέτρα που θα λάβουμε θα είναι με όρους κοινωνικής δικαιοσύνης.

Γιατί ένας βασικότατος επιπλέον λόγος που ο λαός αντιδρά και διαμαρτύρεται στα σκληρά και επώδυνα μέτρα, δεν είναι το ύψος αυτών καθαυτών των μέτρων, αλλά γιατί υπάρχει διάχυτη η αίσθηση, η οποία δεν έχει μέχρι σήμερα διαψευστεί με πειστικό τρόπο, ότι καλούνται να πληρώσουν πάλι οι ίδιοι και οι ίδιοι, ότι υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά, ότι θα βασιλεύσει η ατιμωρησία στα υψηλά στρώματα και το ξεζούμισμα των μεσαίων και αδύναμων στρωμάτων. Ή ότι η Κυβέρνηση θα ενδώσει στις συντεχνιακές πιέσεις συγκεκριμένων ομάδων και θα την πληρώσουν και πάλι οι ίδιοι και οι ίδιοι.

 

Το φορονομοσχέδιο δίνει απαντήσεις σε αυτή την κατεύθυνση, και θα πρέπει να αποτελέσει ένα ισχυρό μας όπλο ότι όπου υπάρχουν περιθώρια εφαρμόζονται δίκαιες και φιλολαϊκές πολιτικές.

 

4.     Θέλουν μετρήσιμα αποτελέσματα στη μάχη κατά της αισχροκέρδειας και της κερδοσκοπίας και όχι παιχνίδια με τα καύσιμα, με τις τιμές των τροφίμων πίσω από την πλάτη τους. Υπάρχει στην κοινωνία διάχυτο το αίσθημα ότι κάποιοι κερδοσκοπούν, αισχροκερδούν σε βάρος του πολίτη και το λέω αυτό με αφορμή όλη αυτή τη σπέκουλα που γίνεται για την τιμή της βενζίνης εδώ και δέκα ημέρες. Η διπλή αύξηση του ειδικού φόρου κατανάλωσης και του ΦΠΑ είχε ως αποτέλεσμα η τιμή των καυσίμων σε ορισμένες περιπτώσεις να πετάξει και δυστυχώς από τη μεριά μας δεν απαντήσαμε έγκαιρα και επαρκώς στο αίτημα της κοινωνίας για προστασία του εισοδήματος του πολίτη.

5.     θέλουν σοβαρές θεσμικές παρεμβάσεις για αλλαγή του Κράτους «Καλλικράτης»

 

Και τέλος οι πολίτες θέλουν λιγότερα λόγια, λιγότερες, πιο φειδωλές δηλώσεις και περισσότερα έργα.

 

Γιατί ο λαός δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αναγνωρίζει ότι η κατάσταση σήμερα είναι δύσκολη.

 

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αναγνωρίζει ότι δεν φταίει η σημερινή Κυβέρνηση για την κατάσταση που παρέλαβε. Περιμένει όμως έργα, αποδείξεις.

 

Για να το πετύχουμε αυτό πρέπει όλοι να δουλεύουμε σαν μια γροθιά. Κυβέρνηση, Κοινοβουλευτική Ομάδα, Αιρετοί στην Αυτοδιοίκηση, Κίνημα.

 

Πρέπει να βάλουμε το εμείς κάτω από το εγώ και να μην προκαλούμε αχρείαστες τριβές εμείς οι ίδιοι με τις δηλώσεις μας.

 

Κανείς δεν αμφισβητεί το δικαίωμα στην ελευθερία λόγου, άποψης και έκφρασης. Κανείς δεν αμφισβητεί το δικαίωμα στη διαφωνία.

 

Πρέπει όμως να είμαστε συνδιαμορφωτές και αρωγοί του έργου της Κυβέρνησης και όχι τιμητές.

 

Να μην εκπέμπουμε το μήνυμα ότι ο απλός λαός έχει μεγαλύτερη ανοχή στα σκληρά μέτρα της Κυβέρνησης από τα ίδια τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ.

 

Γιατί δεν θέλει και πολύ το περίσσευμα διαφωνίας σε επίπεδο εσωκομματικό να οδηγήσει σε έλλειμμα πίστης από τον πολίτη.

 

Από κει και πέρα είναι πολύ σημαντικό η Κυβέρνηση να διακόψει αν μπορεί επικοινωνιακά και ουσιαστικά τον μονόλογο της «μετρολογίας».

 

Δίνοντας έμφαση στα αναπτυξιακά μέτρα ως αντίβαρο στην κρίση που περνάμε. Από τη μεριά του κράτους το σχέδιο νόμου για την αναμόρφωση του ΕΣΠΑ (ευτυχώς το συνδέσαμε με τον Καλλικράτη στην εισηγητική έκθεση) έχει τεθεί βέβαια στη διαβούλευση όμως πρέπει να προχωρήσουμε πολύ γρήγορα, γιατί ήδη έχει χαθεί πολύτιμος χρόνος και υπάρχει ορατός κίνδυνος να μην απορροφήσουμε το ποσοστό που προβλέπει για φέτος η Ε.Ε.

 

Δίνοντας έμφαση στην παρουσίαση Κυβερνητικών πρωτοβουλιών με κεντρικό συντονισμό όμως ώστε να μην παρουσιάζονται ταυτόχρονα πολλά και σημαντικά ζητήματα και «χάνονται».

 

 

 

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

 

 

Ο πολυμέτωπος αγώνας που δίνει η Κυβέρνηση και ο Γιώργος Παπανδρέου χρειάζεται πρώτα από όλα τη δυναμική και αποφασιστική στήριξη του Κινήματος.

 

Στο αυριανό Εθνικό Συμβούλιο πρέπει να βγει αυτό το ισχυρό μήνυμα αλλά και ο διπλός δύσκολος ρόλος που καλείται να αντεπεξέλθει το Κίνημά μας.

 

Ο πρώτος είναι να αγωνιστεί ώστε να πείσει τα μέλη και τους φίλους μας καταρχήν αλλά και την κοινωνία γενικότερα για την αναγκαιότητα υλοποίησης της πολιτικής της Κυβέρνησης.

 

Ο δεύτερος είναι να αγωνιστεί με στόχο να διασφαλίσει ότι οι κόποι και οι θυσίες του ελληνικού λαού θα πιάσουν τόπο. Πως; Ασκώντας έλεγχο και εποικοδομητική κριτική στην Κυβέρνησή μας ώστε ο εθνικός αγώνας να αποδώσει και σε τρία χρόνια να έχουμε ανοίξει μια νέα σελίδα για την χώρα.

 

 

 

Σας ευχαριστώ