Φεβ22
ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΝΟΜΑΡΧΗ ΠΕΙΡΑΙΑ ΓΙΑΝΝΗ ΜΙΧΑ
22/2/2010 10:33:00 πμ by portal portal
Αγαπητές φίλες και φίλοι,

Λένε ότι ο μεγαλύτερος εχθρός της ποίησης, είναι η φλυαρία. Θα πρόσθετα κάθε τέχνης και βεβαίως και της πολιτικής.

Χωρίς λοιπόν φλύαρους προλόγους, υποδεχόμαστε απόψε με ξεχωριστή χαρά, στο πολιτιστικό μας σπίτι, εδώ στον Πολυχώρο «Απόλλων» της Νομαρχίας Πειραιά, έναν πραγματικό σκαπανέα των γραμμάτων και – κατά γενική αναγνώριση -- έναν σημαντικό εκπρόσωπο της σύγχρονης ελληνικής ποίησης.

Καλωσορίζουμε τον Κώστα Παπαγεωργίου, τον απύθμενο και γνήσιο αυτό τεχνίτη του λόγου που το έργο του, γενναιόδωρο στις λέξεις και στη δημιουργία αισθημάτων, συγκινεί και γοητεύει.

Προσωπικά, δεν είχα ποτέ την τύχη, να συνδεθώ -με προσωπική γνωριμία εννοώ -, με έναν μεγάλο, «αναγνωρισμένο» ποιητή.

Έχω φίλους που γράφουνε όμως. Και η ποίηση, για μένα που υπηρετώ τη ζωγραφική τέχνη, την άλλη μεγάλη μου αγάπη μετά την Αυτοδιοίκηση, δεν είναι παρά η ζωγραφική του λόγου, με καμβά το χαρτί, πινέλα την πένα και χρώματα τις λέξεις. Γι’ αυτό και με αγγίζει με έναν τρόπο μοναδικό, οδηγώντας την καρδιά και τη σκέψη μου σε τόπους έντονης έξαρσης.

Έτσι όταν ο αγαπητός μου φίλος και πολύτιμος συνεργάτης Ρουσέτος Λειβαδάρος μου μίλησε με υπερηφάνεια για το δικό του εκλεκτό φίλο, τον ποιητή των χαμηλών τόνων και των υψηλών οραμάτων Κώστα Παπαγεωργίου και την πρόσφατη βράβευσή του από την Ακαδημία Αθηνών, είπαμε να μια σημαντική ευκαιρία για να φέρουμε τη σύγχρονη ποίηση πιο κοντά μας και να γνωρίσουμε έναν πνευματικό δημιουργό που γράφει πολλά χρόνια με συνέπεια και με επίπεδο που τον έχουν καταξιώσει. Γιατί το πνεύμα δεν κρύβεται μόνο πίσω απ’ τα γράμματα. Έχει ανθρώπινη μορφή.

Και γιατί σε κάθε περίπτωση, σε μια εποχή που οι αξίες δοκιμάζονται και τα πρότυπα καταρρέουν, χρειαζόμαστε την παρουσία, το λόγο, τη σκέψη, τη δημιουργικότητα των ανθρώπων του πνεύματος, της τέχνης, του πολιτισμού γενικότερα.

Να ΄μαστε λοιπόν σήμερα εδώ, με ένα μεγάλο ευχαριστώ για τον Κώστα Παπαγεωργίου που με την πνευματική προσφορά του προβάλλει την άλλη Ελλάδα. Την Ελλάδα της δημιουργίας και της αξιοσύνης, που αντιστέκεται απέναντι στο φευγαλέο και το αναλώσιμο, και που, κυρίως, κάτι σημαντικό έχει να πει.

Η καρδιά αυτής της Ελλάδας, αγαπητέ Κώστα Παπαγεωργίου, κτυπάει δυνατά στον Πολυχώρο «Απόλλων» της Νομαρχίας Πειραιά. Σ’ αυτό εδώ τον ζωντανό χώρο, πολιτισμού και τεχνών, γνώσης και παιδείας, επικοινωνίας και διαλόγου, ιστορικής μνήμης και ανθρωπιστικών αξιών, που με ορθάνοιχτη την πολιτισμική του θύρα σε καλωσορίζει απόψε.

Και σε καλωσορίζουμε, όχι σαν φιλοξενούμενο ή επισκέπτη, αλλά ως συνδημιουργό, συνοδοιπόρο και συναγωνιστή στο στίβο του Πολιτισμού. Συγχώρεσε μου επομένως τον ενικό. Είναι γιατί πραγματικά σε νοιώθουμε, πλέον, δικό μας άνθρωπο.

Η σημερινή βραδιά είναι αφιερωμένη σε σένα, γι’ αυτό και θα αποφύγω τα πολλά λόγια και κυρίως να υπεισέλθω σε αναλύσεις και στοχασμούς για το έργο σου.

Θα ήταν άλλωστε παράτολμο να μιλήσω εγώ για την ποίηση του Κώστα Παπαγεωργίου, όταν βρίσκονται μαζί μας γι’ αυτό το σκοπό ξεχωριστοί άνθρωποι του πνεύματος και του πολιτισμού, όπως ο κριτικός λογοτεχνίας Βαγγέλης Χατζηβασιλείου, ο ποιητής και εκδότης του περιοδικού Η ΛΕΞΗ Θανάσης Νιάρχος, τους οποίους ευχαριστούμε θερμά για την παρουσία και συμμετοχή τους. Όπως επίσης ευχαριστούμε τον ποιητή Γιάννη Κοντό, ο οποίος θα διαβάσει κείμενο του ποιητή και κριτικού θεάτρου Γιάννη Βαρβέρη καθώς ένας τραυματισμός δεν του επέτρεψε να είναι απόψε κοντά μας. Και βεβαίως ευχαριστούμε όλους τους καλλιτέχνες που είναι απόψε κοντά μας.
Θα περιοριστώ μόνο να πω, ότι διαβάζοντας την «λύπη των άλλων», την τελευταία του πνευματική συλλογή που ισορροπεί ανάμεσα στην ποίηση και στον πεζό λόγο, εκείνο που πραγματικά διαπιστώνει ακόμα και ο πλέον απλός αναγνώστης, όπως ο ομιλών, είναι ότι ο άνθρωπος που υπογράφει αυτά τα σπαράγματα ψυχής ξέρει καλά τη γλώσσα της καρδιάς και των συναισθημάτων.

Ο Κώστας Παπαγεωργίου διαθέτει αναμφίβολα μια ατόφια, ζωντανή, βιωματική και υπερβατική ποιητική φλέβα ασύγκριτης δραματικότητας, την οποία ξέρει να χαράσσει βαθιά πάνω στις λέξεις.

Η ποίησή του ίσως δεν είναι ευανάγνωστη σε όλους και διαυγής στην επιφάνεια. Έχει, είναι αλήθεια, δύσβατα μονοπάτια σκέψης. Όμως θεωρώ πολύ εύστοχη την επισήμανση του ομότεχνού του Γιώργου Μπλάνα σε πρόσφατο άρθρο του στην «Αυγή» και θα την επαναλάβω: «Η ποίηση του Κώστα Παπαγεωργίου είναι φιλόξενη για τους αποφασισμένους να διεκδικήσουν την ποιητική διάσταση της ζωής τους».

Θα κλείσω το δικό μου καλωσόρισμα, παραφράζοντας αυτό που τόσο σοφά έγραψε κάποτε ο Καβάφης: «Ίσως να είναι πολλοί όσοι δεν μπορέσουν μηδέ στο πρώτο το σκαλί της ποίησής σου να φτάσουν, αγαπητέ Κώστα. Τυχερός εσύ που βγήκες στον πηγαιμό για το νησί της Τέχνης».

Τυχεροί και εμείς που είμαστε συνεπιβάτες σου σ’ αυτό το ταξίδι.

Για τούτο θέλω άλλη μια φορά να σε ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου και με την ευκαιρία της αποψινής συνάντησής μας να σε συγχαρώ για την βράβευσή σου από την Ακαδημία Αθηνών.

Θέλω τέλος να ξέρεις ότι ο Πολυχώρος Απόλλων της Νομαρχίας Πειραιά θα έχει πάντα ανοιχτές τις πόρτες του και εμείς την αγκαλιά μας στο εμπνευσμένο έργο σου και θα παρακολουθούμε στο εξής την πορεία σου στο ποιητικό στερέωμα. Αυτή τη πορεία την μοναδική, την ξεχωριστή και ανεκτίμητη.

Σας ευχαριστώ